Ben je meer van de “Ik moet mezelf verbeteren” of van de “Ik ben goed zoals ik ben” stroming? Of doe je van allebei een beetje, net hoe het uitkomt?
Op vakantie in Spanje liep ik door een winkel die ‘Ale-Hop’ heet. Een goedkope hebbedingetjes-winkel waar mijn oog viel op een jaarplanner met de titel “My best project is me”. Ik maakte een foto omdat ik een briljant blogje in gedachten had over hoe we onszelf als een project zien dat verbeterd moet worden en hoe moeiteloos we daarmee in een zeer ongemakkelijke Vicieuze VerbeterCirkel terecht komen.
Tot ik de foto goed bekeek en de Spaanstalige tekst op de jaarplanner ernaast zag: “No soy perfecta ni falta que me hace”. Ik werd nieuwsgierig welk verbeterplan daar achter zou zitten en tot mijn verrassing gaf Google Translate me deze vertaling: “Ik ben niet perfect en ik mis het ook niet” of “Ik ben niet perfect en ik heb er geen behoefte aan”.
Ha, totaal tegenovergesteld aan het “ik als project”-idee hing daar dus een spreuk naast over prima tevreden zijn met hoe het is. Slim van de marketingafdeling; zo is er voor elk wat wils. De zelf-verbeteraars komen aan hun trekken en ook de zelf-accepteerders hebben een passende kalender.
Het lijken twee uitersten: jezelf willen verbeteren of uiterst tevreden zijn met jezelf.
Toch zijn ze, gezien vanuit inzicht in de 3 principes, minder tegengesteld dan ze op het eerste gezicht lijken.
Beide uitersten zijn een ervaring van wat we “ik” of “zelf” noemen.
Beide ervaringen zijn er bij de gratie van denken in bewustzijn. Of anders gezegd: je ervaart wat je denkt. Je ervaart je gedachten over “ik” of “zelf”.
Met tevreden gedachten over “ik”, ofwel een goed verhaal, voel je je tevreden.
Met ontevreden gedachten over “ik”, ofwel een hier-moet-iets-veranderen-verhaal, voel je de drang tot verbeteren.
In beide gevallen beleef je een verhaal. The story of ME. Het verhaal van IKKE.
Je beleeft dus niet de waarheid, ook al lijkt dat voor jou als denker wél zo te zijn. Je beleeft een verhaal over jezelf. Een serie geloofwaardige maar feitelijk onzin-gedachten. (En als je nu denkt “Nou, dan ken je mij niet, ik ben écht een loser/perfectionist/uitsteller” dan bewijs je daarmee de uitspraak van natuurkundige David Bohm: “Thought creates a world and then says I did not do it”).
Ook op dit vlak is er voor elk wat wils: zowel het onaantrekkelijke ik-verhaal als het aantrekkelijke ik-verhaal is beschikbaar.
Waardoor je zomaar het idee zou kunnen krijgen dat het dus een goed idee is om dan maar gewoon de ‘positieve’ gedachten te denken. Dat mag, maar het is wel veel werk om jezelf te overtuigen van iets dat je eigenlijk niet gelooft.
Wat ik in praktijk veel gemakkelijker vond & vind, is om meer en meer in te gaan zien hoe illusoir elke gedachte is. Die over “ik” en die over… Eigenlijk alles. Hoe zo’n gedachte even waar lijkt en POEF in een zucht ineens irrelevant of onwaar kan lijken.
Ik denk dan (maar ja, dat is dan ook weer zo’n illusoire gedachte): als denken zó veranderlijk is dan hoef ik gedachten ook niet te veranderen. Dan kan ik betreffende gedachte even voelen en het daarbij laten.
Dat scheelt een hoop klussen aan mezelf en het leven. Zó lekker makkelijk!
PS: iets voor jou, dat gemak? Het compacte zelfstudieprogramma Start2Shift is een fantastische plek om te starten met moeitelozer leven.