Daar lig je dan. Drie uur ’s nachts en donker buiten. Wakker. Niet een beetje maar heel erg on-slapend. Het maakt eigenlijk niet uit of je wakker werd van een droom, een geluid of voor een nachtelijke sanitaire stop. Het feit is dat je wakker bent, lang nadat de droom als droom is herkend, het geluid gestild of je blaas geleegd is.
Vermoedelijk lig je daar niet vrolijk wakker te zijn, geheel content met je fijne matras en blij dat je pas over vier uur hoeft op te staan. Als niet-slapen een ding voor je is, was het wakker worden waarschijnlijk een startschot voor je gedachten die in no time van 0 naar 100 en ver daar voorbij gingen.
Max Verstappen in zijn kekke rood-gele Redbull kar kan een puntje zuigen aan het acceleratievermogen van jouw brein. Maar dat doet hij niet, want het is 3 uur ’s nachts en hij slaapt wél. Net als je partner naast je, waarschijnlijk. Of de buren aan de andere kant van je slaapkamermuur.
Maar jouw hoofd gaat dóór en dóór en weet behendig van gedachtespoor naar gedachtespoor te manoeuvreren, scenario’s schrijvend die zelden een positieve uitkomst hebben. Over je dochter die verliefd is op Jeroen uit 5B – je ziet haar al, ontdaan van kleding en ledematen, in het park om de hoek liggen na een crime passionel door J.van H. Over het verandertraject op het werk waar dat loeder Leonie vermoedelijk de show gaat stelen met haar ChatGPT presentatie.
Zonder dat je het door hebt, zorgt jouw manoeuvreren op het gedachtecircuit dat je stresshormonen ook ontwaken en je niet alleen wakker blijft van je gedachten, maar ook van de adrenaline die door je aderen pompt.
En je baalt. Want je hebt je slaap nodig. Je moet/wilt morgen van alles doen en daar moet je fit voor zijn. Jeroen’s antecedenten checken, Leonie als bedrieger ontmaskeren, je buikje bestrijden in de gym.
Bovendien is het al de zoveelste keer dat je wakker ligt deze week. Je vraagt je af wat er nou eigenlijk voor zorgt dat je zo slecht slaapt en bedenkt dingen die je anders had kunnen doen voor je in bed stapte of gedurende je (werk)dag.
Ongemerkt vormt je balen en je nadenken over slaapgebrek een extra gedachtespoor naast alle scenario’s die er al waren.
Extra breinactiviteit.
Meer adrenaline in je lijf.
Het zou zomaar een niet te doorbreken vicieuze cirkel kunnen lijken.
Fucked for life, slaapproblemen tot het bittere einde of hoofdsponsor van Big-slaapmedicatie-Pharma (wat op zichzelf ook weer extra gedachten zijn die adrenaline met zich meebrengen).
Wat je zoekt is het equivalent van de vangrail langs het F1 circuit waardoor je denken tot een acute stilstand komt en je dochter, Jeroen en Leonie niet langer bij je in bed liggen.
En die is er – zij het op een totaal andere manier dan je gewend bent en vermoedelijk te simpel om geloofwaardig te zijn.
Daar komt hij:
- Voel de sensaties in je lijf. Focus op wat daar gebeurt. Is er ergens een verkramping of misschien een druk? Een korte hoge ademhaling of een stekend gevoel in je buik of je grote teen?
- Volg de sensatie zonder er al te veel woorden op te plakken en zonder verklaring voor de sensatie. Beweegt de sensatie? Verplaatst hij zich? Ontstaan er meerdere verschillende sensaties?
- Blijf de sensaties ontspannen voelen/volgen.
- Goedemorgen! Vermoedelijk ben je in slaap gevallen toen de sensatie(s) je ging(en) vervelen.
Voelen zonder verhaal stopt de bloederige scenario’s over je dochter, kalmeert je stresshormomen en evacueert die nare Leonie uit je hoofd. Makkelijker dan mediteren. Gezonder dan slaapmiddelen.
Geloof mij niet op mijn woord. Probeer het gewoon eens, de eerstvolgende keer dat je wakker ligt, dat woordloos voelen van sensaties. Ik ben benieuwd wat je ontdekt!
PS: Is wakker liggen een ‘ding’ voor je? Doe dan mee aan de Shiftdag Piekervrij van 28 november aanstaande. Klik hier voor meer informatie.