Op de roltrap richting de donkere diepte van de Londense Underground viel mijn oog op een reclame over slecht slapen.
“Eat
Sleep
Rage
Repeat”
In eerste instantie vond ik het een leuke persiflage op de titel van het bekende boek ‘Eat, Pray, Love’.
In tweede instantie kwam het me logisch voor dat je wellicht minder lekker in je vel zit en bozer door de dag beweegt als je niet slaapt. En als zich dat herhaalt, zoals de poster zegt…
In derde instantie zag ik in de kleine lettertjes van het aanplakbiljet het woord ‘menopauze’ staan.
Het slaapgebrek werd blijkbaar verklaard door de menopauze.
Ik word er persoonlijk een beetje moe van dat de menopauze de schuld krijgt van alles en we massaal uit het oog lijken te verliezen dat stress een grote rol speelt bij slaapproblemen.
Veel van de symptomen die worden toegeschreven aan de menopauze, zoals angst, onrust, opvliegers en ‘brain fog’ ontstaan of verergeren door stressvol denken en zijn niet puur biologisch.
Wat mij steeds weer verrast, is dat psychologische symptomen worden gelinkt aan de overgang in plaats van aan de enorme hoeveelheid denken die mensen (niet alleen vrouwen) hun hele leven doen: gedachten over hun stressvolle werk, zorgen over de opgroeiende kinderen, gedachten over de verantwoordelijkheid voor ouder wordende ouders, gedachten over de staat van de liefdesrelatie, gedachten over ‘is dit alles?’ en ‘zal ik ooit mijn passie nog vinden’, gedachten over jong, leuk, actief en nooit moe moeten zijn… De lijst van onderwerpen waarover wij mensen ons zorgen (kunnen) maken is eindeloos.
Met een overvol hoofd denderen velen van ons door het leven, niet alleen in die menopausale periode maar vaak al van jongs af aan.
Dat overvolle hoofd zorgt voor stress en onrust – ongeacht de leeftijd of levensfase. Die stress zorgt op haar beurt voor disbalans in hormonen als adrenaline, cortisol en dopamine. De hele chemische fabriek raakt mettertijd van slag en dat geeft fysieke problemen in alle soorten en maten.
Ik pleit ervoor om dát te herkennen, in plaats van alle ongemakken toe te schrijven aan de menopauze en daar vervolgens slachtoffer van te zijn.
Zodra je herkent (of op zijn minst vermoedt) dat de biologische overgang plaatsvindt te midden van een menselijke ervaring die veel meer omvat dat fysieke veranderingen, is er ruimte voor behulpzame inzichten en ben je niet langer slachtoffer van je biologie.
Wie in de richting van de 3 principes kijkt en inzicht heeft gekregen in de rol van denken in onze ervaring wordt in de regel rustiger en meer ontspannen. Die ontspanning zorgt ervoor dat slapen en soms wakker liggen geen probleem meer zijn.
Maar ook andere verschijnselen die we graag aan de overgang toedichten, zouden best eens door denken veroorzaakt kunnen worden. Zo is mij opgevallen dat die enkele keer dat ik een opvlieger heb gehad, deze altijd vooraf gegaan werd door een schaamtevolle gedachte.
Kortom: ik stel voor de poster te veranderen in dit:

PS: Inzicht in de 3 principes kan een grote positieve invloed hebben op fysieke klachten. Ben je geïnteresseerd in de relatie tussen denken en lichamelijke klachten? Vul dan het formulier hieronder in om jezelf vrijblijvend op de lijst met geïnteresseerden te plaatsen. Dan houd ik je op de hoogte van toekomstige programma’s of bijeenkomsten over dit onderwerp.
Hallo Linda, hier moest ik toch even op reageren.
Ik erken alle zaken die je noemt die kunnen leiden tot slecht slapen èn heb bij mezelf geconstateerd dat mijn slaapproblematiek toch echt door de overgang kwam. Ik ben altijd een goede slaper geweest tot dat ik heftige nachtzweetperikelen kreeg waar ik steeds wakker van werd. Daardoor maakte ik lange tijd in verhouding erg korte nachten.
(Het kan natuurlijk zijn dat ik opeens heel veel schaamtevolle dromen had, ;-), maar dat weet ik niet).
Mij heeft het geholpen om aan de hormoontherapie te gaan. Waardoor ik van deze en andere klachten minder last had.
In het kader mag het ook makkelijk(er) kan dit voor vele vrouwen een goede optie zijn.
Het is ook bekend dat de ene vrouw heel weinig klachten heeft van en door deze periode in het leven. Velen gemiddeld en sommige heel fors.
Ik ben er wel blij mee dat er steeds meer openlijk aandacht is voor deze periode in vrouwen hun leven en als 1 van de oorzaken van o.a. slecht slapen.
Hartelijke groet, Hester
Hai Hester,
Dank je wel voor je uitgebreide reactie. Ik begrijp volkomen dat je je slaapproblematiek toeschrijft aan de overgang, zoals ik mijn fysieke pijn altijd toeschreef aan de ongelukken die ik had meegemaakt en de beschadigingen in mijn lijf. Toch bleek de correlatie tussen oorzaak en gevolg er niet te zijn.
De kracht waarmee de 3 principes onze menselijke ervaring creëren, is echter zó sterk dat het moeilijk is om iets dat eenmaal geloofd is (mijn pijn komt door de beschadiging of mijn slaapprobleem komt door de overgang) op een andere mannier te zien. En dan is het in lijn met wat er voor jou echt uit ziet, heel logisch dat de hormoontherapie helpt. We beleven het denken en wat we beleven, is voor onszelf helemaal waar. In mijn realiteit bestaan overgangsklachten niet, in de jouwe wel. Persoonlijk ben ik er een groot voorstander voor om te leven in lijn met ons eigen geloof. Als je gelooft in overgangsklachten en je doet net alsof ze niet bestaan, heb je een ellendige tijd. Dus dan is het handig om, in lijn met wat je gelooft en dus ervaart, hormoontherapie te proberen. Maar mocht je nieuwsgierig zijn of er iets nieuws te zien valt op dit gebied, dan kan ik je het boek “Very Well: A novel about hormones, women, and why Freud was wrong” van Chana Studley aanraden.
Groetjes,
Linda