Men vraagt ons wel eens; wat is nu het verschil tussen mensen die echt horen wat jullie communiceren en degenen die er weinig of niets van lijken ‘mee te nemen’ (hetgeen absoluut niet de juiste uitdrukking is, want je WEET dit al, je denkt alleen van niet). Daar heb ik eens over gemijmerd. En zonder hier een wet van Meden en Perzen of zelfs maar een regel van te maken, zag ik een aantal dingen. Met de disclaimer dat ik morgen iets anders kan inzien, dus hou je er vooral niet aan vast. Ik schrijf het alleen op als suggestie. Om eens bij jezelf na te gaan.

Je kunt de drie principes namelijk heel makkelijk zien als een goed idee en ze ‘gebruiken’ als een manier om ergens af te komen of iets te bereiken, al is het maar een bepaalde ‘staat van zijn’. Zo bekeken lijken die principes één van de vele manieren om een psychologisch houvast te creëren in een verder onzeker blijvende (lijkende!) wereld.

Waar we het hier echter over hebben is een fundamenteel ander uitgangspunt of paradigma. Een ‘weten’ wie je bent en hoe je ervaring tot stand komt. En daarvoor lijken een aantal dingen best ‘behulpzaam’ te zijn. Ik noem er een aantal zonder volledig te willen of kunnen zijn.

  • De bereidheid om zelfs je meest geliefde of verheven gedachte/ overtuiging/ concept te doorzien.
  • Openstaan voor de mogelijkheid dat ALLES anders is dan je tot nu toe hebt aangenomen.
  • Het lef om alle culturele en maatschappelijke conditioneringen achter je te laten.
  • De moed om jouw verhaal te ‘ontstijgen’ door het te zien voor wat het is en je er niet langer mee te identificeren terwijl je ’t lekker verder speelt.
  • Je te realiseren dat het verleden slechts bestaat in gedachten, net als de toekomst.
  • Alle (toch al illusoire) houvast, hokjes, regels, controle en dogma’s in rook op laten gaan.
  • Afstand durven nemen van wat gebruikelijk is in jouw vrienden- of familiekring, je cultuur of land. Niet uit de behoefte om anders dan de anderen te zijn, maar simpelweg omdat je nergens meer bij hoeft te horen.
  • Niets per se hoeven weten. Niet over jezelf, niet over je geliefden en kinderen.
  • Uiteindelijk het ‘ik’ (af en toe) met al zijn trucjes, verlangens en gewoontes doorzien. Of zullen we daar mee beginnen? Wel zo makkelijk, fris en allesomvattend eigenlijk!

Kom je bij ons binnen gehuppeld met die bereidheid, dan beloven wij dat we op onze beurt zelfs geen waarde zullen hechten aan de metafoor van de drie principes, aan onze eigen uitleg daarvan of inzichten daarin en nee, ook niet aan (het beeld van) onszelf. Kunnen we volledig fris in gesprek 🙂

Photo by Rob Tol on Unsplash

Share This