In de podcast van 4 maart 2026 bespraken Roger Scholten en ik de 7 grootste misverstanden over persoonlijke ontwikkeling. 

Als je die aflevering goed beluistert, kun je constateren dat er eigenlijk maar één misverstand is waar alle andere misverstanden op gestoeld zijn. Dit blog neemt de directe route naar dat ene misverstand. Een misverstand waardoor persoonlijke ontwikkeling vaak niet leidt tot de rust, het geluk en de vrijheid die je ervan verwacht.

Ik neem je graag mee in de logica van het misverstand.

Persoonlijke ontwikkeling bestaat bij de gratie van:

1. Een persoon 
2. Met een IK (een zelf) 
3. Waar iets mis mee is of waar op zijn minst iets aan veranderd of verbeterd moet worden. 

Laten we beginnen met punt twee, die IK of dat zelf.

Heb je er weleens bij stilgestaan waar je het over hebt als je spreekt over ‘IK’?

Als we zeggen “ik moet veranderen” dan wijzen we in feite naar één van de volgende dingen waar we niet tevreden over zijn:

• Ons gedrag of onze gewoontes.
• Onze gevoelens of emoties (waaronder stress, of angstige of depressieve gevoelens).

“IK” hoeft dus niet te veranderen, je hebt een mening over je gedrag, gewoontes, gevoelens of emoties. Die mogen niet of lijken verkeerd te zijn.

Waar in persoonlijke ontwikkeling volledig aan voorbij wordt gegaan, is het feit dat gedrag, gewoontes, gevoelens en emoties voor 100% gebaseerd zijn op denken. Denken dat op zijn beurt 100% veranderlijk is en altijd tijdelijk.

Feitelijk gaan we bij persoonlijke ontwikkeling dus klussen aan iets dat van zichzelf veranderlijk is. Beetje gek, toch?

‘IK’ of ‘ikzelf’ is niet meer (en ook niet minder) dan een veranderlijke gedachte. Die er vaak helemaal niet veranderlijk uitziet omdat ons brein de gewoonte heeft om patronen te herkennen. Door die patroonherkenning ontstaat het beeld van een vaststaande persoonlijkheid. Een persoonlijkheid die in werkelijkheid – als we door de patronen heen zouden kunnen kijken – een nogal wiebelig en weinig consistent beeld zou geven.

Eigenlijk is dat superfijn. Alles dat je vervelend aan jezelf vindt of waarvan je denkt dat het je in de weg zit, is slechts een tijdelijk verschijnsel. IK is in elk moment anders.

Maar… Als je aan dat tijdelijke verschijnsel gaat klussen via een Persoonlijk Ontwikkelingstraject of -boek ontstaat er al snel meer focus op en interesse in zo’n tijdelijk verschijnsel. Waardoor het verschijnsel plotsklaps veel vaker wordt waargenomen dan voorheen. En je geneigd bent of misschien zelfs wel uitgenodigd wordt om meer te gaan geloven in die tijdelijke fenomenen die jij gewend bent ‘ik zelf’ te noemen.

Waarmee we aangeland zijn bij het hierboven genoemde punt drie: de tijdelijke fenomenen zien er niet langer tijdelijk uit en we geloven dat ze een vast en lastig onderdeel zijn van onszelf. Iets dat veranderd moet worden om een goed en gelukkig leven te kunnen leiden.

Opnieuw stappen we in de valkuil van het niet herkennen dat we altijd tegen denken aankijken, ook als we over onszelf oordelen of nadenken.

Dat is meteen waarom persoonlijke ontwikkeling kort en cru gezegd een zinloze bezigheid is: de persoon waar we tegenaan kijken bestaat slechts bij de gratie van tijdelijk en veranderlijk denken.

Daarmee wordt tegelijkertijd een fijne shortcut zichtbaar, want dat betekent dat een gelukkig leven misschien dichterbij is dan je dacht. Daarvoor hoef je namelijk alleen te herkennen dat je het leven zelf bent.

Dat lijkt misschien een beetje kort door de bocht en weinig behulpzaam maar in praktijk zien we bij Shift Academy al jarenlang dat juist dit simpele inzicht de oplossing is voor al je problemen.

PS: Ben je benieuwd of dit voor jou ook zo werkt? Schrijf je dan in voor het basisprogramma Start2Shift en ervaar wat inzicht in de 3 Principes van waaruit we bij Shift Academy werken voor jou kunnen veranderen.