In de periodes dat ik geen liefdesrelatie had, was het ontbreken van een partner meestal de verklaring voor ongemak dat ik voelde. Of ik nou verdrietig was, eenzaam, gestrest of ‘gewoon’ een beetje bluh, het kwam doordat ik geen vriend had.
In de periodes dat er wel een man in mijn leven was die ik mijn partner noemde, kwam hetzelfde ongemak op. Alleen in die momenten kon ik daarvoor niet mijn standaard ongemakkenverklaring uit de kast halen. Mijn lief zat immers naast me dus het ontbreken van een relatie was niet de oorzaak voor mijn rotgevoel.
Naarmate ik meer inzicht kreeg in de werking van de drie principes werd me steeds duidelijker dat elk van mijn ongemakkelijke gevoelens altijd terug te voeren was op een onzekere gedachte. Een onzekere gedachte die zich soms vermomde als stress, soms als verdriet of eenzaamheid en soms als gewoon een beetje bluh.
Het lijkt alsof we met elkaar geen enkele verdraagzaamheid hebben voor onzekere gedachten of ongemakkelijke gevoelens. Het wordt behandeld als onkruid dat bestreden moet worden. Zodra het er is, moet het weg. De methode die ervoor gebruikt wordt kan nog weleens verschillen. De één zal roepen dat er nog stukken aan hem geheeld moeten worden (want dan verdwijnt het ongemak), de ander probeert het ongemak weg te drinken, snuiven of eten en een derde doet enorm haar best om te relativeren, positief te denken of te herkennen dat ook dit ongemak slechts een gedachte is.
We werken hard om het ‘onkruid’ te wieden, uit te rukken, weg te schoffelen of te verdelgen.
Maar onkruid vergaat niet. Het komt steeds weer terug. Soms op een ander, onverwacht plekje, maar onkruid is er niet onder te krijgen.
Net als onzekere gedachten en alle gevoelens die daaruit voortkomen. Ook die zijn niet te bestrijden. Het is blijkbaar de natuur dat ze opkomen.
En hoe meer je de wortels van je onzekerheidsonkruid probeert uit te rukken of te verdelgen (door aan jezelf te werken, zekerheid te zoeken, controle uit te oefenen of houvast te vinden) – des te harder ze lijken op te komen op andere plekken. Met andere gedachten over andere onderwerpen, maar steeds met dat onderliggende gevoel waar je zo graag vanaf wil.
Alhoewel dit onzekere-gedachten-onkruid niet zal vergaan is er wel een inzicht mogelijk waardoor je er geen werk meer aan hebt en al het schoffelen en verdelgen achterwege kunt laten.
De oplossing is eenvoudig: zie & doorzie dat onzekere gedachten vanzelf opkomen en vanzelf weer verdwijnen. En dat, in de momenten dat ze er zijn, je daar gevoelens van angst, verdriet of boosheid bij hebt die alleen maar gevoeld hoeven te worden. Zodra je dat durft, die pure, onverklaarde angst, verdriet of boosheid voelen, is ‘ie 90 seconden later weg.
PS. Kun je daar hulp bij gebruiken? Dan is Time2Shift misschien interessant voor je. Klik hier voor meer informatie en inschrijven.