“3P en oordelen past niet bij elkaar. We hoeven niemand te veranderen. Toch?????” luidde de vraag die ik binnen kreeg van een trouwe podcast-luisteraar.

Ze lichtte toe dat ze ziet dat alles inside-out werkt. En dat ze herkent dat we allemaal één zijn. Maar dat ze het toch moeilijk vindt om het oordelen over anderen achterwege te laten.

Uit haar voorbeelden blijkt dat haar oordelen opkomen als ze berichten op social media leest over bijvoorbeeld dierenmishandeling en ander gedrag dat zij afkeurt.

Zij schrijft ook dat ze, als ze door scrolt, weer ander denken krijgt en daarmee een ander gevoel.

Dat klinkt helemaal in lijn met wat we weten over de 3 principes: je voelt wat je denkt. Dus zodra je aan iets anders denkt, bijvoorbeeld door een volgend berichtje dat je leest, dan voel je je inderdaad anders.

Maar dus toch die vraag, over dat oordelen & de 3 principes niet bij elkaar zouden passen.

Mijn antwoord?

3P & oordelen passen heel goed bij elkaar ;-). 

Of laat ik het anders zeggen: ook als we een oordeel over iets of iemand hebben, zijn de 3 principes aan het werk. Op zo’n moment denk je namelijk iets. Je denkt bijvoorbeeld “Dit mag niet gebeuren!” of “Hoe stom kan je zijn!” En waarschijnlijk brengt die gedachte sensaties in je lijf met zich mee. Boosheid bijvoorbeeld, of angst of verdriet.

Een oordeel is een gedachte die je voelt. Een gedachte die in zo’n moment je menselijke ervaring bepaalt. En daarmee dus helemaal in lijn met het paradigma van de 3 principes.

De 3 principes geven geen instructies of voorschriften over wat je moet denken, hoe je moet denken of wanneer je al dan niet denkt.

De 3 principes beschrijven ‘slechts’ hoe het werkt, hoe de menselijke ervaring écht tot stand komt.

Niet wát je denkt, maar dát je denkt 

– daar gaan de 3P’s over.

Wat ik vaak zie gebeuren en wat misschien ook geldt voor de vragenstelster, is dat we één van onze eerdere inzichten ongemerkt hebben verheven tot Waarheid met een hoofdletter W. Waardoor ‘oordelen’ een 3P-no-go lijkt.

Eén van mijn grote inzichten was ooit: “Mijn mening (en dus mijn oordeel) doet er niet toe”. Het leven leeft, iedereen doet op elk moment wat het meest logisch is met hun denken in dat gegeven moment en wat ik daarover denk verandert niets aan de zaak.  

Twee andere inzichten die ik had waren: “Wat ik denk is niet waar, het voelt alleen waar”  en “Mijn weerstand tegen wat er gebeurt is zinloos, want het gebeurt al”.

Dat leidde samen tot twee dingen:

1. Ik ging steeds minder waarde hechten aan mijn eigen veroordelende gedachten – ze zijn immers niet waar.
2. Ik herkende dat mijn oordeel-denken een vorm van weerstand was waar ik me niet beter door ging voelen – en ik (b)lijk de vrijheid te hebben om dergelijke gedachten niet te entertainen.

Ik heb door die inzichten veel minder (ver)oordelende gedachten en dat geeft een gevoel van vrijheid en ontspanning.

NB: Waarmee ik niet ben ingegaan op de subvraag “We hoeven niemand te veranderen, toch?” omdat ik vermoed dat die vraag is weggevallen door bovenstaande. Zo niet, dan ontvang ik graag een vervolgvraag!

PS: Ook zin om je inzicht in de 3 principes te verdiepen? Kijk dan eens naar het grounding programma Time2Shift. Dat is een fantastische manier om inzicht als het ware tot in je cellen door te laten dringen en meer en meer vrijheid te kunnen ervaren in je dagelijks leven. Ook vrijheid van oordelen. 🙂