Dit blog gaat over geestelijke pijn. Het type pijn dat iedereen die ooit een depressie heeft gehad, zal herkennen. En iedereen die het nooit overkwam waarschijnlijk totaal niet. Als jij tot de laatste categorie behoort: superfijn voor je en ga vooral lekker door naar één van onze andere artikelen.

Zo, dan nu even als (ex-)depressievelingen onder elkaar. Ik wil je met dit artikel graag een alternatief bieden voor de huidige visie op depressiviteit en je laten zien dat er hoop is op nooit meer depressief zijn. Want er is een nieuw paradigma dat depressiviteit als zodanig doet verdwijnen – zelfs als artsen menen dat er iets ‘mis’ is met je hersenen waardoor je depressiviteit onontkoombaar zou zijn.

Voor mij voelde de bodem van mijn depressie als een diep donker gat. Of een donkere, donkere tunnel waar maar geen einde aan kwam. Ze konden tegen me zeggen wat ze wilden, me proberen op te peppen of mijn argumenten waarom alles zwaar k*t was weerleggen maar ik kon alleen maar denken en voelen dat dit nooit over zou gaan.

Soms kon ik analytisch nog wel een lichtpuntje verzinnen. Mijn kinderen bijvoorbeeld. Wat weinig hielp omdat dit vaak de start was van gedachten over falen als moeder waardoor ik gewoon op de bodem van de put bleef. Of de put plotsklaps een nóg lager niveau bleek te hebben. In mijn donkerste momenten kon ik alleen maar zien hoe waardeloos ik was, hoe mislukt, hoe falend en hoe onbelangrijk. Niemand zou me missen want eigenlijk was ik slechts een blok aan het been van ouders, partner, kinderen en vrienden (die trouwens allemaal hun eigen leven hadden dus daar had ik eigenlijk ook niks aan). En iets doen aan dat gevoel had trouwens ook geen zin want het zou toch niet over gaan.

In mijn geval ging de depressie wel over maar kwamen depressieve episodes regelmatig terug. Nooit zo erg als die eerste keer, maar erg genoeg om er steeds van te schrikken en steeds het gevoel te houden dat niet-depressief zijn een kwestie van tijd was. Alsof het depressie-monster altijd op de loer lag om me op een onverwacht moment te grijpen.

Tot ik tegen de 3 principes aanliep, in de US en UK ook wel ‘Innate Health’ of ‘Inside-out Paradigm’ genoemd. Toen werd me duidelijk hoe mijn depressiviteit ontstond. En zag ik op enig moment met grote helderheid dat somberheid, angst, geestelijke pijn of groot verdriet er alleen kunnen zijn bij de gratie van het denken en mijn verzet tegen datzelfde denken. Begon ik ook te snappen waarom het zo’n fysieke pijn deed, die somberheid. Het was ineens heel logisch hoe sombere gedachten door het bewustzijn tot een somber gevoel werden geanimeerd.

Ik kreeg meer en meer inzicht in het feit dat ik net als iedereen een ‘innate health’ bezit (of beter gezegd: die innate health bén). Altijd en overal. Alleen zit dat innerlijke welzijn, dat absolute okay zijn, nog wel eens verstopt om een dikke vette drabberige laag onzekere gedachten. Gedachten over falen, niet goed genoeg zijn, te oud/lelijk/dik/dun/grijs zijn, de verkeerde dingen doen/zeggen/denken, mislukt zijn als partner, dochter/zoon en werknemer… verzin maar iets negatiefs dat iemand over zichzelf kan denken en als eenmaal een sombere gedachtentrein op gang is, zit het er in. 😉 Die gedachten worden zoals gezegd geanimeerd door het Bewustzijn, waardoor je ook alles voelt wat in elke wagon van die gedachtentrein zit. En er soms gehuild wordt. Of somberheid wordt ervaren. Of moedeloosheid.

En dat is geen probleem én geen depressiviteit.

???

Yep. Dat is geen probleem. Want sinds ik écht heb gezien hoe het systeem werkt, lijkt er altijd een heel klein beetje ruimte te zijn tussen wie ik werkelijk ben en de ervaring die er in een gegeven moment is. Waardoor ik kan huilen maar nooit meer zo lang. Waardoor ik somber kan zijn, maar altijd maar voor even. Waardoor er een gevoel van moedeloosheid kan zijn dat zich nergens aan kan hechten. Omdat er altijd, ergens in zo’n gedachtenstorm vol sombere gedachten, de wetenschap is dat ik mijn gedachten niet ben. Dat ik de pure liefde, innate health of de levensenergie daaronder ben die in het oog van de storm staat, aanschouwt wat er plaatsvindt en tegelijkertijd veilig is.

Wat daarbij enorm behulpzaam is, is het diepe weten dat Linda niet verantwoordelijk is voor wat er in haar opkomt aan gedachten. Linda is waar de gedachtenenergie doorheen komt maar niet de veroorzaker ervan. Dus hoeft Linda ook niet te vechten want Linda heeft hier eigenlijk niets mee te maken. Ze is ‘even’ het vehikel waarmee of waardoor ervaren wordt wat blijkbaar ervaren wil worden.

Dus kan Linda huilen en rampscenario’s aan haar geestesoog voorbij zien trekken in de diepe wetenschap dat het tijdelijk is. Want er is ook gezien dat het systeem nu eenmaal zó werkt, dat er altijd nieuwe gedachtenenergie stroomt. Er een continue aanvoer is van nieuwe en frisse gedachten – zolang Linda zich er maar niet mee bemoeit. Zodra Linda denkt er iets mee te moeten, lijkt het wel alsof er gedachten muurvast op hun plaats blijven zitten die de gedachtenstorm alleen maar doen aanwakkeren. Maar zelfs zo’n aangewakkerde storm wordt nooit meer een depressie die dagen, weken, maanden of jaren duurt. Dat kan gewoon niet meer sinds ik weet hoe de menselijke ervaring écht tot stand komt.

Daarmee is mijn kans om ooit nog depressief te worden verdwenen. Er is nog wel een menselijke ervaring met ups en downs. Ik ben nog steeds geen robot, gelukkig. 😉

En voor jou, als iemand die kampt met depressiviteit, is deze mogelijkheid er ook. Het enige dat er van jouw kant voor nodig is om dat te bereiken, is de bereidheid om los te laten wat je tot nu toe hebt geleerd over geestelijk welzijn in het algemeen en de oorzaken van jouw psychische pijn in het bijzonder. In feite de bereidheid om van perspectief te veranderen, de bereidheid om een andere kant op te kijken. Dat is alles. Want je bent al okay dus we hoeven jou niet te veranderen.

Voor meer informatie over de verbluffende resultaten van inzicht in de 3 principes op depressiviteit, verwijs ik je graag naar deze Engelstalige podcast van dr. William Petit, psychiater en psycho-farmacoloog uit de Verenigde Staten.

PS. Lees je iets in dit artikel wat je hoopvol en/of nieuwsgierig maakt? We gaan graag met je in gesprek. Een eerste kennismaking kan bijvoorbeeld gemakkelijk door een gratis Shift Sessie aan te vragen of door naar de Shiftdag “Breaking B-A-D” (Doorbreek Burnout – Angst – Depressie) te komen.

Share This