Die dag had ik twee honden onder mijn hoede. Ze hadden aan mijn bewegingen door het huis al gezien dat we uit zouden gaan. Ik had de riemen gepakt, mijn sportschoenen aangedaan en mijn jas aangetrokken. Maar toen was ik weer achter mijn bureau gaan zitten omdat er plotseling donder, harde wind en regen in pijpenstelen waren.
De hondjes waren het blijkbaar oneens met het uitstel van de onuitgesproken belofte van een boswandeling, zoals je op de foto hierboven kunt zien.
Ik werd aangestaard en aangetikt. Ze lieten hun aanwezigheid duidelijk blijken en wilden aandacht. Nu. Onmiddellijk.
Eenmaal in het bos, toen het weer droger was, zag ik een parallel met gedoe in ons hoofd.
In je dagelijks leven kunnen er ook situaties, bewegingen of momenten zijn waar je systeem steeds op reageert in de vorm van gedachten (of gevoelens – twee kanten van dezelfde medaille) die om aandacht vragen of vechten.
Het kunnen simpele dingen zijn en wat het precies is, is voor iedereen verschillend. Hier een paar voorbeelden:
- Je hebt afgelopen nacht een uur wakker gelegen en de gedachte “ik ben moe want ik heb te weinig geslapen” zeurt de hele dag in je hoofd.
- Je bent gewend om te schrikken van harde geluiden en na elk geluid in of rondom je huis is daar de gedachte “Wat is er?! En waarom kan ik niet tegen harde geluiden?” die nog uren door je hoofd spookt.
- Je moeder kondigt haar bezoek aan en gedachten over wat je nog moet opruimen voor ze arriveert, dienen zich in hoog tempo aan.
Dergelijke gewoonte-gedachten (ze volgen vrijwel standaard op een bepaald voorval) zijn vaak regelrechte zeurpietjes.
Zeurpietjes die als het ware op je been blijven tikken zoals de hondjes bij mij deden. Ze vragen aandacht en je bent geneigd die aandacht ook te geven door er nog even lekker over dóór te denken.
Dat mag.
En het hoeft niet.
In tegenstelling tot honden die op enig moment toch echt moeten plassen, gaat er niks mis als je een gedachte negeert.
Zoals ik in dit voorbeeld gewoon doorging met het klusje achter mijn bureau en de hondjes hun aandacht-vraag-ding liet doen, zo kunnen we aandachtslurpende gedachten ook ‘gewoon’ negeren.
Het is immers niks, zo’n gedachte. Het is niet echt. Niet tastbaar. Het komt en gaat. Volkomen willekeurig.
Toch kunnen we soms wel net doen alsof we slachtoffer zijn van ons denken. Dat zijn we niet. Nooit.
Het mag makkelijker. Je kunt en mag ze negeren, deze aandachttrekkers of zeurpieten. Dat geeft een hoop ruimte in je hoofd en gemak in je leven!
PS: zin om makkelijk en meer ontspannen in het leven te staan? Time2Shift is daar het perfecte programma voor. Inschrijven is nog mogelijk!