“Je zou de problemen van mensen serieuzer mogen nemen”, zei vriendin. We zaten onder een parasol op het terras van haar zomerhuisje bij het strand. Ondanks de hitte met een kopje thee in onze handen en de zweetdruppeltjes op ons voorhoofd.
“Nu doe je vaak net alsof er geen problemen zijn en daarmee sluit je niet aan bij hun behoefte”, vervolgde ze.
Ik vond het fijn om die feedback te krijgen. Altijd een goede gelegenheid om te kijken hoe het er voor mij uitziet.
Ik snapte wel wat ze bedoelde. We hadden het net gehad over een coach/trainer die bekendheid genoot vanwege zijn video’s over de onderwerpen co-dependency en narcisme. Hij kon veel en inspirerend vertellen over de problemen die in dit kader kunnen ontstaan. En over hoe je je ertegen kan wapenen als je er aan (co-dependency) of onder (narcisme) lijdt.
Hij kon daarbij – vertelde vriendin me – ook veel begrip aan de dag leggen voor de ellende die deze problemen met zich meebrengen omdat hij ze serieus nam. Wat ik volgens haar dus niet of te weinig doe.
Ik mijmerde erover en concludeerde dat ze gelijk had.
Ik neem dergelijke problemen niet serieus. Sterker nog: ik neem bij voorkeur zo min mogelijk serieus.
Want wat doe ik als een concept als co-dependency of narcisme serieus neem?
Dan ga ik ervan uit dat het iets vaststaands is. Met duidelijke contouren en absoluut aantoonbare gedragskenmerken. En daar loopt het wat mij betreft spaak. Want dergelijke concepten zijn gebaseerd op waarneembaar gedrag, waarmee de waarnemer van dat gedrag van grote invloed is. De waarnemer heeft immers eigen gedachten, overtuigingen en onzekerheden waarmee hij/zij als het ware door zijn/haar eigen gekleurde belevingsbril kijkt. Waardoor hij/zij nooit het gedrag van de ander kan beleven, maar altijd zijn/haar eigen gedachten (daarover).
Focus leggen op een conceptuele constructie als co-dependency of narcisme werkt daardoor in mijn ogen nadelig. Het maakt dat er ‘iets’ daarbuiten lijkt te zijn waarvan je afhankelijk bent of waar je door gepijnigd wordt. Dat kan niet, laten de 3 principes zien. Het leven werkt inside-out, niet outside-in.
Het ziet er voor mij daarom niet zinvol uit om de inhoud van je denken serieus te nemen en daar samen een zoektocht naar oplossingen voor te starten. Voor we het weten zijn we dan samen verdwaald in een woud van problematische gedachten waar geen einde aan komt. Dan voel ik me een zachte heelmeester die stinkende wonden veroorzaakt terwijl ik die andere, liefdevolle kant ken die veel heilzamer is.
Waar ik wél alle begrip voor heb, is het feit dat je je ellendig voelt en dat graag anders wilt.
En dan kijk ik met liefde met je mee hoe de 3 principes werken in jouw specifieke voorbeeld/situatie zodat je gaat herkennen waar je rotgevoel écht door veroorzaakt wordt (en dat is nooit het probleem dat je hebt gedefinieerd met behulp van vrienden, hulpverleners of ChatGPT). Die herkenning biedt je volautomatisch alles wat je nodig hebt om je weer gelukkig te gaan voelen (soms ‘slechts’ een andere kijk op je probleem, soms anders handelen dan je tot dan toe deed – maar altijd op basis van wat voor jou klopt, nooit als een voorschrift).
Inzicht in hoe je ervaring op fundamenteel niveau tot stand komt, maakt alle verschil en zorgt automatisch voor een luchtiger kijk op het leven. Waar je nu ook tegenaan kijkt of wat je nu ook aan problemen ervaart. Met alle positieve gevolgen van dien. Zoals Sydney Banks in zijn boek The Enlightened Gardner schrijft:
“Love and light-heartedness are to mental illness as sunlight and dryness is to fungus. They assist to eradicate mental illness and promote mental health.”
PS: Dus…. Als je op zoek bent naar iemand die met je meehuilt dan ben je bij Shift Academy niet aan het goede adres. Heb je interesse in het heilzame alternatief dat ik hierboven beschrijf? Dan ga ik graag met je in (groeps- of individueel) gesprek. Klik hier voor alle mogelijkheden: https://www.shiftacademy.nl/training-en-coaching/