Voordat ik inzicht in de werking van de 3 principes kreeg, werkten pogingen om me beter te voelen, op deze manier:
In de momenten dat ik me onveilig, verdrietig, bozig, bangig en/of uit mijn doen voelde dan zocht ik toevlucht in analytische denkconstructies. Want ik wilde een andere ervaring en een oplossing voor het rotgevoel en ik dacht dat denken me hielp om een nooduitgang te vinden.
Terugkijkend was dat best aandoenlijk. Lief, dat ik zo mijn best deed om me beter te voelen.
Wat ik in die momenten steeds opnieuw over het hoofd zag, is dat mijn ongemak ontstond (en nog steeds weleens ontstaat) door hetzelfde denken dat ik gebruikte om eraan te ontsnappen. Al dat denken maakte de boel troebel, alsof ik in een modderplas roerde en het water steeds viezer werd door het zand dat omhoog kwam.
Als ik midden in die vermeende onveiligheid zou zijn stilgevallen in plaats van oorzaak en oplossing bij elkaar te denken, dan zou ik vanuit die hernieuwde helderheid hebben kunnen herkennen dat er in het hier en nu nooit werkelijk iets mis was of is.
Wat ik pré 3P niet herkende:
Hier en nu is er nooit gevaar – als er wel echt een beer of bus op me afkomt dan denk ik niet maar doe ik.
Hier en nu is er niks om verdrietig over te zijn – verdriet komt altijd van denken aan vroeger of de toekomst.
Hier en nu is fysieke pijn altijd te dragen – het is het idee dat het nooit meer overgaat en mijn leven niet aan mijn maatstaven zal voldoen dat voor de ervaren ellende zorgt.
Wat meer inzicht in de 3 principes voor me veranderde:
Naarmate mijn grounding in de 3 principes zich verdiepte, herkende ik steeds sneller en makkelijker dat de focus op lijf, leden en emoties een denkgewoonte is die je kunt vergelijken met het roeren in die modderplas. De aandacht voor hoe ik me voel, zorgt voor vertroebeling en houdt me af van wie of wat ik werkelijk ben. Die focus en de denkgewoonte onttrekken mijn ware natuur1) aan het zicht.
Mijn ware natuur is ontastbaar en onveranderlijk. Dat wat ik ten diepste ben. Dat is nooit beter geworden van grote sommen geld of intense geluksmomenten en nooit aangetast door diep verdriet of hevige fysieke pijn. Dat wat ik werkelijk bent heeft eigenlijk geen woorden. Het voelt voor mij als een constante. Iets onaantastbaars dat de veiligheid, de rust en het ‘okay zijn’ vormt waar ik soms zo fanatiek via denken naar op zoek ging.
Naarmate mijn grounding in de 3 principes zich verdiept, zie ik steeds duidelijker dat mijn interesse in of focus op hoe ik me voel de stok is die de helderheid verdrijft. Dat mag makkelijker ;-). Meer hierover in het volgende blog!
PS: Klinken de inzichten uit die blog als iets dat jou zou kunnen helpen? Dan nodig ik je graag uit om het korte & krachtige online zelfstudie programma Start2Shift aan te schaffen. Daarmee haal je jouw eerste shifts richting moeiteloosheid in huis!
1) Sydney Banks verwijst naar die ware natuur met het woord Mind. Andere woorden voor hetzelfde zijn ‘eenheid’, ‘het goddelijke’, ‘levensenergie’ waarmee duidelijk is dat ‘mijn’ ware natuur dezelfde is als de jouwe en die van iedereen.