De ervaring van Tineke
Ik begin op een frisse nieuwe bladzijde.
Er is namelijk iets gebeurd.
Iets moois! Grounding! 3P Grounding.
Ik leef en beleef het denken. Ik kan kijken en zie en weet hoe het werkt.
Als ik dit zo opschrijf dan ziet het er niet bijzonder spectaculair uit. ‘So what?’, zal een lezer wellicht denken.
Wel, voor dit poppetje is dit echt wel een wereld van verschil.
Ik voel me blij, opgelucht en vredig.
Kijken met rust en verwondering naar mijn belevingen en naar mijn omgeving.
Er is zoveel moois!
Er is alles en tegelijk niks veranderd. Ik leef en beleeft “mijn” denken nog altijd. Verschil is dat ik nu weet-weet hoe het werkt; het lijkt doorgedrongen tot mijn kleinste deeltjes, tot celniveau.
Ik kan rusten nu er:
-Besef is dat ik leven in uitvoering ben
-Niks te fixen is, dus
Geen strijden of streven nodig is waardoor
Rust, vrede, ontspanning wordt ervaren, te midden van alles
Wat wegvalt:
- spanning
- schuld en schaamte (ik ben niet goed genoeg, ik doe het niet goed)
- continue mijn uiterste best doen
- perfectionisme en controledrift
- boosheid en verzet
- een stukje dualiteit
Wat ervoor in de plaats komt:
- rust en ontspanning
- vrede
- headspace en ruimte in het lijf
- ruimte voor andere dingen zoals het schrijven van het boek, wat een langgekoesterde wens is:
Het gebeurt gewoon.
Wat ook bijzonder is;
- al het andere gaat gewoon door. Werk, huishouden, sociale contacten, slapen. Terwijl ik altijd heb gedacht dat het pas echt iets terecht kon komen van het schrijven als ik daar mijn agenda voor zou leegruimen.
- Jarenlang had ik slaapproblemen. Ik sliep soms slechts twee uur per nacht. Sinds een paar maanden komt dit nog maar zelden voor en slaap ik prima.
Er is niets veranderd en tegelijk is alles veranderd!
Het voelt hemels, als een opluchting, alsof ik verlost ben van een zware last die ik al jaren meedroeg.
Het leven voelde als een project. Het was nooit af en er was nog veel te doen, er was altijd te weinig tijd en mijn wensen- of to do lijst was altijd langer dan de dag. Illustratief voorbeeldje: als iemand was overleden kwam het weleens in me op: ‘Goh, díe is tenminste overal vanaf.’ (Het) leven was voor mij wel echt een werkwoord. Nu is het leven een zelfstandig naamwoord; iets waarvan ik onderdeel ben. Wat ik doe gebeurt gewoon en daarvoor hoef ík niks te doen. Zo geestig!
Werkwoord of zelfstandig naamwoord. Het betreft hier een taalkundig verschil maar voor mij gaat het hier om hèt verschil. Leven be-leven in de zin van ervaren, meemaken, ondervinden. Ooit zei iemand die werkt met NLP; ‘jij bent een doener’. Dat klopte tot voor kort wel. Nu niet meer.
In 2020 hoorde ik voor het eerst over de drie principes. Er waren inzichten en het heeft me ook al een boel goeds gebracht. Een doorbraak als deze heb ik niet eerder ervaren. Er komt een vorm van mildheid over me, het klinkt misschien gek maar het voelt hetzelfde als toen ik klein was; vol verwondering, vertrouwen (innate health) en alles mag er zijn, ook weerstand. Als die er is denk ik na een tijdje: oh ja! En dan weet ik weer hoe het zit.
Ik kan het niet precies onder woorden brengen.
Misschien toch wel: een shift.
Dit stukje is geschreven door Tineke. Naast trouwe podcast-luisteraar van de “Moeiteloos leven & werken” podcast was ze ook te gast bij een aantal Shiftdagen en een driedaagse, volgde ze verschillende online trainingen en workshops bij Shift Academy en heeft ze individuele Shift-coaching gedaan.