In veel gevallen hebben we het idee dat je moet nadenken voordat je iets doet. Dat het belangrijk is om goed te bedenken wat je strategie is, welke kant het op moet gaan of hoe het resultaat dient te worden.

Bij het in elkaar klussen van iets praktisch en concreets is dat in veel gevallen waar. Als je een kast wilt bouwen, is het handig om een idee te hebben van het eindresultaat zodat je planken op de juiste maat kunt zagen en je de boel een beetje passend in elkaar kunt timmeren. Bij het aanleggen van een straatje is het best handig om erbij stil te staan dat de ondergrond vlak moet zijn en de tegels het goede formaat hebben.

En ‘praktisch’ is wat ons Slagersdochters betreft alles dat concreet en tastbaar is en op ons hakblok gelegd kan worden. (Okay, misschien moeten we voor sommige concrete zaken een heel groot hakblok aanschaffen maar je begrijpt wat we bedoelen). Denk daar vooral lekker over na voor je iets gaat doen, als je dat fijn vindt.

Zodra we na gaan denken over niet-praktische zaken of niet-concrete resultaten dan zorgt die analyse voor heel veel luchtkastelen die ons veel tijd en energie kosten en ervoor zorgen dat we grote omwegen moeten maken. Ons brein is namelijk in staat onnoemelijk veel mitsen en maren te bedenken met fantastische zijpaden langs Als-dit-gebeurt-straten, Was-ik-maar-lanen en Dit-mag-niet-mislukken-want-dan-steegjes. Zijpaden die vaak doodlopen.

Vaak beland je op een gedachtenspoor waar je dagen- en nachtenlang dezelfde interne dialoog voert en dezelfde argumenten aan het recyclen ben. Gedachtensporen die je misschien zelfs voorlegt aan andere mensen die je nieuw gedachtenvoer voorschotelen waar je eigenlijk niks mee opschiet.

Het lijkt een soort veiligheid te bieden, dat nadenken en analyseren van voor- en nadelen. Het geeft de indruk dat je actief iets doet en daarmee aan het stuur van je eigen leven staat.

In werkelijkheid is nadenken over zaken die niet op dat hakblok passen zinloos en/of contraproductief. De houvast die het lijkt te bieden is een illusie. Uiteindelijk, of er veel of weinig over is nagedacht, doen we allemaal maar wat er in het moment in ons opkomt. Probeer maar eens iets niet-concreets te verzinnen waarvan erover nadenken achteraf zinvol bleek te zijn.

Als je je angst voor het onbekende durft los te laten dan kun je waarschijnlijk herkennen dat je denkwerk nog nooit zinvol is geweest. Dan trek je vermoedelijk de conclusie dat je gewoon in actie kwam en je eerdere analyses er niet toe deden – hoeveel of hoe weinig je er ook over na had gedacht. De beslissing was er zomaar of je deed gewoon ineens iets waardoor het luchtkasteel dat je bouwde in één klap ineen stortte.  

Toegeven dat denken zinloos is, moet je wél durven. Want ohh… wat vinden we het eng om niet te analyseren. 😉 Toch is het mogelijk om dit steeds meer te gaan ervaren. Voel je dat er iets in dit verhaal zit? Dan ben je al fijn op weg naar meer rust en moeiteloosheid.

Heb je het gevoel wel een zetje in de rug te kunnen gebruiken om jouw eigen luchtkastelen af te laten brokkelen? Meld je dan aan voor onze online training Time to Shift. Dan gaan we vanaf 9 januari samen met jou en je groepsleden in gesprek over dit onderwerp.

Share This