Een tijdje geleden schreef een NRC journalist in zijn interessante nieuwsbrief over onder andere nieuwe wetenschap enthousiast over de ontdekking dat tijd in wezen niet bestaat. En daarmee oorzaak en gevolg ook niet. Wetenschappers konden dit ‘aantonen’ of aannemelijk maken door kennis van kwantumfysica of -mechanica. Wauw. Wat een wereldschokkende en alles veranderende realisatie was dit! De journalist was er ongelooflijk opgetogen over.

Een week daarna stond er in zijn volgende nieuwsbrief een artikel over toekomstmodellen die in Singapore werden ontwikkeld. De moderne variant op de aloude glazen bol. Ik vond het een grappig maar onlogisch vervolg op de eerdere publicatie en wees de journalist op de contradictie. Als je net hebt ‘vastgesteld’ dat tijd en oorzaak en gevolg niet bestaan, wat moet je dan met toekomstmodellen? Hij antwoordde iets in de trant van ‘ach ja, de mens blijft aanmodderen, hè?’

Niets mis mee natuurlijk. Toch dacht ik: als je werkelijk nieuwsgierig blijft kijken naar het gegeven dat tijd niet bestaat, en écht stilstaat bij de implicaties van deze ontdekking, kan het leven zoveel eenvoudiger worden. Of eigenlijk: komt de eenvoud die er in wezen altijd al IS, bloot te liggen. Kan het ‘aanmodderen’ verdwijnen.

Maar ja, we blijven ‘zitten’ met het gegeven dat tijd heel echt lijkt. En ruimte ook. En materie ook. En als we Syd Banks dan horen zeggen: ‘Life is a divine illusion suspended between time, space and matter‘ raken we wellicht in verwarring. Omdat wij dat nu eenmaal niet zo beleven!

Een vraag in onze community deed mij hier opnieuw naar kijken. En wat er opkwam is wellicht ook handig voor jou om te lezen. Misschien neemt het een hoop gedoe in je hoofd weg en laat het je beseffen dat je jouw verwoede pogingen om voorbij tijd, ruimte en materie te kijken, om ‘iets anders te zien’ dan de vorm, kunt staken. Want:

Er is aan de ene kant (onze verwijzing naar) HOE HET IN WEZEN IS en aan de andere kant (onze omschrijving van) HOE HET LIJKT TE ZIJN. Oftewel: HOE HET ERVAREN WORDT.

Aan de ene kant de Waarheid en aan de andere kant de tijdelijke realiteit, zou je ook kunnen zeggen. Twee kanten van dezelfde medaille. Het vormloze en de vorm, niet los van elkaar te zien. En dan kun je heeeeeeel ingewikkeld denken over de vorm (gedachten, gevoelens, ervaringen, de wereld) of, en dat is onze suggestie, het allemaal heeeeeeeel eenvoudig zien oplossen in het vormloze. Ben je wel gelijk ‘klaar’. Met zoeken en analyseren. (Wil je dat wel?)

Vinden we misschien te simpel, want wat we vaak doen (de mens blijft aanmodderen, hè?) is vanuit onze huidige, tijdelijke ervaring (van afgescheiden zijn, van leven binnen tijd, ruimte en materie) iets anders proberen te ervaren. Namelijk Eenheid, tijdloosheid, eindeloosheid, universaliteit. En dat lukt dan niet. LOGISCH! Dat KUN je ook niet ervaren. Dan zoek je in de verkeerde richting! Je zoekt in de ervaringswereld en daar is het niet te vinden.

En “Ik zie/ begrijp het niet” is ook een gedachte/ gevoel/ ervaring, dus het heeft niet zoveel zin om dáár in te blijven hangen. Maar wat dan? Nou, dit:

Er kan alleen gerealiseerd worden dat het al zo IS dat er geen tijd, ruimte en materie bestaat en dat we, zolang we schijnbaar leven, ALTIJD iets anders ervaren. Simpelweg omdat de 3 principes ‘aan het werk zijn’. Waarmee de illusie van tijd, ruimte en materie wordt gecreëerd die als HEEL ECHT ervaren wordt.

Dat zeggen we dan ook en dan lijkt er verwarring te zijn: “Maar het lijkt toch heel echt, hoor”. Mijn antwoord vandaag is: “Ja! Ja! Ja! Dat is het hele idee! Dat die enorme creatieve kracht van het Denken deze tijdelijke realiteit tevoorschijn tovert in het Bewustzijn!”

Misschien kunnen we bereid zijn te leven met (of als 🙂 ) deze schijnbare paradox. Een paradox waar het verstand niet bij kan, ernstige bezwaren tegen maakt of eindeloos over blijft ouwehoeren (excusez le mot) en vragen stellen. Of je geeft dat op, het valt stil en dáár is het dan: wat je zocht. JijZelf. Pure Mind, eindeloos Bewustzijn en Denkkracht.

Dat wat ervaart, niet dat wat er ervaren wordt.

Hoe het IS en hoe het LIJKT te zijn; probeer het niet te rijmen in je hoofd, dat is onnodig veel en onbegonnen werk.

Share This